Autor: Anton Czechow

Dziś o książce trudnej i mimo upływu lat nadal przerażającej.

Czytałam ją bardzo dawno temu i powrót do niej wywołał dokładnie taki sam niepokój i ból serca.

„Wyspa Sachalin. Notatki z podróży” to reportaż wydany po raz pierwszy w Polsce w roku 1995. Anton Czechow po podróży na Sachalin… „katorżniczej wyspie” spisuje swoje obserwacje dotyczące rosyjskiego systemu więziennictwa… systemu odczłowieczającego człowieka.

Wyspa więźniów… ludzi żyjących w potwornych warunkach, wykonujących prace przekraczające ich możliwości fizyczne, ludzi złamanych. To „miejsce największej męki” to prawzór Gułagu.

Prostytucja, wykorzystywanie dzieci („posiadanie rodziny na Sachalinie nie zawsze chroni dziewczęta od zguby”), brud, zgnilizna, narastająca deprawacja i brak nadziei. „Wyspa Sachalin. Notatki z podróży” to szczegółowa historia Sachalinu, uwzględniająca kwestie historyczne, społeczne, ekonomiczne. Niesamowite wrażenie robi rozdział o moralności zesłańców. „Żeby wymigać się od ciężkiej pracy albo kar cielesnych i zdobyć kawałek chleba, szczyptę herbaty, soli czy tytoniu, zesłaniec ucieka się do oszustwa, bo doświadczenie nauczyło go, że w walce o przetrwanie oszustwo jest środkiem najpewniejszym i najskuteczniejszym”.

Gorąco polecam, bo to świetny, wnikliwy i mocny reportaż.

Za egzemplarz serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk.